Of we weer even normaal kunnen doen

De lente is beetje bij beetje de winterkou aan het verdrijven en de regenwolken aan het verslaan. Ik sta klaar om m’n fiets te pakken en richting de sportschool te gaan, als ik me bedenk. Ho! Wacht! Dit is echt het perfecte moment voor Instagram. Kijk hoe leuk ik ben in de zon en hoe goed ik ben omdat ik nu naar de sportschool ga. Zes minuten later stap ik alsnog op m’n fiets, blij met de perfecte foto en de dertig inspirerende hashtags die erachter staan.

Op de fiets denk ik nog: goh, dom eigenlijk. Zoveel gedoe voor een stomme foto.

Ik ruil twintig minuten later de lentezon om voor de binnenkant van de sportschool. Met m’n flesje water en handdoek sta ik klaar om te beginnen aan m’n cardioroutine. Oh, wacht. Zo’n Boomerangfilmpje van hoe m’n benen bewegen op zo’n crosstrainer, da’s nog eens leuk voor Insta. Doet iedereen. Twee minuten later staat ‘ie online. Toch leuk.

45 minuten, een tomatenhoofd en zweterig haar verder ben ik wel klaar met dat ding. Oeps, nog wel even door blijven trappen, anders zie je de calorieën niet meer. En da’s natuurlijk wel even leuk voor Instagram, dan weten m’n handjevol volgers ook weer dat ik heus wel wat verbrand heb. Willen ze vast niet missen.

En ga zo maar door.

Nu ik dit typ, besef ik me dat dit waar is. Ja, jongens en meisjes. Dit nuchtere boerinnetje doet dit echt. Meestal dan. Oké, best vaak. Voor dit hele blog-Instagram-gebeuren deed ik dit dus niet. Moge dat duidelijk zijn.

Waarom doe ik dit? Waarom wil ik zo graag laten zien aan al mijn volgers (alsof ik er duizenden heb, nee, nog niet, maar die komen er HEUS wel) dat ik zo gezond, leuk, sportief, grappig ben? Ben ik dat niet? Wil ik bewijzen dat ik dit wel ben?

Sinds ik dit hele project gestart ben, bevind ik me vele kostbare minuten van mijn tijd op Instagram. Met m’n account (leuk om te volgen trouwens) volg ik tientallen fitgirls. En guess what. Die doen constant hetzelfde. Ben ik dan zo beïnvloedbaar dat ik dat dan ook wil doen? Naja, dat blijkt maar weer.

De invloed van Instagram. Ik ga hier binnenkort over praten met een mediapsycholoog. Niet per se over Instagram, maar wel over de invloed van (sociale) media. Waarom laat ik mij beïnvloeden en doe ik daardoor hetzelfde als de ‘mainstream’ fitgirls? Stay tuned.

Ik durf rustig te zeggen dat ik het leuk vind. Meestal dan. Om Instagram bij te houden: selfies, food, hoe goed ik wel niet bezig ben in de sportschool. Het oog wil ook wat, dus de ogen van m’n volgers ook.

Maar soms erger ik me aan mezelf. Hou eens op met selfies maken in de zon, het aantal verbrande calorieën te laten zien of hoe leuk m’n zoveelste sportoutfit wel niet is. Doe normaal.

Ik zit geen uren per dag op Instagram, maar als ik er iets op wil zetten, kan ik er best lang mee bezig zijn. Verontrustend. Wees gewoon de nuchtere boerin die je altijd bent geweest, denk ik dan.

Voordat jullie je zorgen gaan maken. Dat ben ik nog wel hoor. Een nuchtere boerin. Maar dan wel met Instagram. En daar horen selfies bij.

PS.
Of we weer even normaal kunnen doen is de titel. Maar eigenlijk slaat dit natuurlijk op mezelf. Alleen ik weet zeker dat er meer lezers zijn zoals ik. Jij ja. Jij doet toch ook heel lang over een selfie voordat je ‘m op Instagram zet? Geef maar toe. Dat bedoel ik.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s