Waarom cijfers niks zeggen

Ik was 16, volop aan het sporten en viel behoorlijk af. Dat ik afviel, merkte ik aan mijn lichaam. Ineens kreeg ik een soort van taille, werden m’n bolle wangen minder bol en zaten m’n broeken ineens een stukje wijder.

Op de sportschool stond altijd pal naast de kluisjes een weegschaal. Iedere keer als ik m’n spullen in m’n kluis stopte, zat ie me weer te smeken om op hem te komen staan. Ik hoorde ‘m gewoon roepen. Ik had niets met wegen – maar ach, het kon geen kwaad. Dus, op een moment waarop even niemand bij de kluisjes stond – want o wee als iemand het cijfer zag – stapte ik op de weegschaal.

Op de fiets terug naar huis dacht ik alleen maar aan dat cijfer. Ik was er wel blij mee, want ik was zeker 10 kilo kwijt en misschien ook wel meer. Waarschijnlijk dan, want op mijn dikste punt durfde ik er sowieso niet op te staan.

Drie dagen later was ik weer in de sportschool. Er zat weekend tussen, dus ik was vast ietsjepietsje zwaarder. Hmm, maar hoeveel zou dat zijn? Dus daar ging ik weer en zag dat er een kleine 0,3 kilo bij was. Shit! En zo werd mijn maandag een dag waarop ik chagrijnig was en mezelf een olifant voelde.

Inmiddels ben ik 20 – bijna 21, woah – en is dit alles alweer een aantal jaar geleden. Toch heb ik nog steeds niks met de weegschaal. Voordat ik deze blog startte, dacht ik: oké, en nu ga ik me weer een keer wegen. 84 kilo zei die, en hier was ik eigenlijk wel blij mee. Ik weet dat ik ook een tijdje 89 kilo was, maar ook wel eens 78. Tja. Ik heb nu het geluk dat dit cijfer, van 84 kilo, van een maand of twee geleden, niet constant door m’n hoofd zweeft. Dit komt omdat ik er geen punt van maak. Zo’n stom getal zegt niks.

20170321_173825

Wow, echt obesitas dit. 😉

Gisteren was ik bezig met school, en toen kwam ik de term BMI weer eens tegen. Je BMI is in principe gewoon een graadmeter die een vergelijking tussen je lengte, gewicht en leeftijd maakt. Ik vulde dus in: 166 cm lang, 84 kilo zwaar, 20 jaar. Ik citeer:

”Je BMI is 30,5. Je bent veel te zwaar voor je lengte. Daardoor heb je een veel grotere kans op bepaalde ziekten, dan mensen van dezelfde leeftijd met een lager, gezond gewicht. Het is dus heel belangrijk voor je gezondheid om af te vallen. Een aantal kilo minder levert al gezondheidswinst op. Neem contact op met je huisarts. Hij of zij weet waar je terecht kan voor hulp hierbij.”

Eh, sórry? Er wordt mij even verteld dat ik ineens onder de doelgroep ‘obesitas’ val? Hoezo? Hoe weten ze mijn lichaamsbouw? Kennen ze mijn genen? Zie ik eruit als een persoon met hangende rollen vet die bijna tot mijn knieën reiken?

Nee. Zo’n stom getal zegt serieus zó weinig. Ik snap dat het voor sommigen een graadmeter kan zijn. Maar ga alsjeblieft niet trippen bij zoiets stoms als je BMI. Iedereen is anders. Ik heb overgewicht, dat weet ik, maar om te zeggen dat ik in de doelgroep val dat ik obesitas heb? Please. Mijn boodschap is dus vooral: trek je niet teveel aan van wat een cijfer op een weegschaal zegt of zoiets als je BMI. Kijk naar je eigen lichaam en bepaal voor jezelf wanneer jij jezelf fit en gezond voelt. Daar kan zo’n getal niet tegen op, geloof me.

20170322_165937

 

 

Advertenties