Waar was ik eigenlijk de afgelopen twee maanden mee bezig?

13 weken geleden lanceerde ik mijn blog. Dat doe ik er wel even bij, dacht ik, dat is vast goed te combineren met het afstuderen. Daar doe ik dit tenslotte voor: deze blog is opgericht om mijn afstudeerproductie te ondersteunen. Aan het begin was mijn insteek voor mijn afstudeerproductie nog, dat ik als het ware wilde laten zien dat je ook fit kan zijn zonder het perfecte lichaam te hebben. Ik wilde laten zien dat ik, iemand die volgens mijn body mass index (bmi) obesitas zou hebben, ook een fitgirl ben. Oké, die blog is er na enige tijd een beetje bij in geschoten, maar het idee was goed. 😉

Al vrij snel moest ik dit pitchen aan mijn begeleider op school met een professional, in dit geval Rob van Vuure, zeer bekend in de geschreven mediawereld. En ja, wat wilde ik nou eigenlijk? Het was een beetje vaag.

Na enige feedback kwam ik al snel op het idee om het veel specifieker te maken en het verhaal te richten op de vraag in hoeverre lichaamsbouw genetisch bepaald is. Ik moest denken aan vroeger, wanneer mijn vriendinnetjes van school riepen dat ik er niks aan kon doen dat ik dik was, dat het in mijn familie zat, wanneer er iemand dikzak naar me riep. Daarnaast las ik vrij weinig over de rol van genen, ik kon er ook vrij weinig over vinden en al helemaal niet informatie die op een leuke manier geschreven was.

En daar begon het dan: het verhaal waar langzaam maar zeker een einde aan komt, waar ik de afgelopen twee maanden mee bezig ben geweest. Ik heb gesproken met hoogleraren, mediadeskundigen, historica, en veel meer. Van universiteiten in Wageningen, Groningen en Amsterdam tot het station van Utrecht of gewoon ouderwets via de telefoon.

En nu is het de week waarin ik mijn eerste versie moet inleveren en over twee weken mijn definitieve eindproductie. Een productie waar ik nu al trots op ben, ook al weet ik dat er nog veel verbeterpunten zullen zijn. Een eindverhaal, aangevuld met video en audio, die grotendeels zal bepalen of ik straks op 12 juli mijn diploma in ontvangst mag nemen.

Houd dus zeker deze blog, mijn Facebook en mijn Instagramaccount in de gaten, want zodra het af is zal ik dat luidkeels verkondigen ;-).

Advertenties

Het begin. #FITFATFANTASTIC

‘’Dus, jij sport?’’
‘’Ja, klopt. Meestal zo’n drie keer per week’’, antwoord ik.

Ik voel je ogen ongegeneerd langs m’n lichaam glijden. Van top tot teen. Ik zie je bedenkelijke blik. ‘’Oh..? Knap hoor.’’

Ik moet toegeven, ik heb al veel ogen gezien die me net zo aanstaarden. Vol ongeloof. Ik zie er tenslotte niet uit als een fitgirl, toch?

Toen ik 16 werd, begon ik met sporten. Ik ben altijd al wel wat dikker geweest, maar op dat moment ging de knop om. En nog steeds sport ik graag (wat niet betekent dat ik er altijd zin in heb). Nu ben ik 20 jaar. Je zou de conclusie kunnen trekken: oké, je sport dus al zo’n vier jaar, waarom ben je dan niet slank? De voornaamste reden hiervoor is eigenlijk vooral omdat ik een food addict ben. Ik HOU van eten. Eten is leuk, lekker, gezellig en vol variatie.

Doordeweeks ben ik me heel bewust van wat ik eet. Gezond durf ik het niet te noemen, want dan belanden we in de discussie rondom ‘wat is gezond’ en daar heb ik geen zin in. Verder eet ik eigenlijk ook best oer-Hollands. Geen quinoasalade, speltbrood of avocadomoes voor mij. Ik heb er niks op tegen hoor, maar houd me gewoon niet zo bezig met die foodhypes. Doe mij maar een boterham en ik ben blij.

Als je op Instagram zit, ken je vast de hashtag collage-fitigrls#fitgirl wel. Als je dit in de zoekbalk zet van Instagram, krijg je – op dit moment – ruim 14,5 miljoen foto’s te zien. De foto’s zijn alleen verreweg niet te vergelijken met mijn bikinifoto. Ik zie zeer slanke, afgetrainde vrouwen, met – ook vaak gefotoshopte – perfecte ronde benen, billen en borsten. Een kleine selectie van foto’s die ik nu zie, zie je hiernaast.

Ik weeg op dit moment 84 kilo, sport gemiddeld drie keer per week en vind mezelf een ‘fitgirl’. Ik ben fit, eet bewust en beweeg veel. Geen reden om mezelf geen fitgirl te noemen toch? Het gaat mij natuurlijk niet om de hele hashtag of om het woord ‘fitgirl’. Wel wil ik laten zien dat je ook een fitgirl kan zijn, zonder afgetraind lichaam of perfecte rondingen. Ik heb liever een Real Body.

My fit, fat, fantastic life. Fit, omdat ik fit bén. Fat, omdat ik niet dun ben. Wel heb ik een fantastic life. Een leven waar ik me als fatgirl heel fit in voel.

Op deze blog laat ik je mijn leven zien inclusief alle food eromheen, maar zoek ik ook de diepgang op. Interviews, achtergrondverhalen en meer. Foodhypes bijvoorbeeld, hoe gezond is een veganistisch of glutenvrij dieet eigenlijk? In hoeverre is het genetisch bepaald wat je lichaamsbouw is? Geen foodblog, geen saaie verhalen, maar interessante en nuttige info op een leuke manier gebracht. En realistisch. Want ja, ik blijf erbij, quinoa en avocado’s zijn echt niks voor mij.

Geloof me, het is zeer de moeite waard hier af en toe eens rond te kijken. Dus, tot snel!

Volg me ook op Instagram! @fitfatfantastic